در تفسیر على بن ابراهیم آمده است:
هنگامىکه هشام بن عبد الملک خلیفه عباسی، امام باقر (علیه السلام) را به شام دعوت کرد، یکى از ثروتمندان مسیحى نیز در آن مجلس حضور داشت.
او برای اینکه به گمان خودش مطلبی بگوید که کسی جز او نمیداند و اظهار برتری کند، از امام باقر (علیه السلام) سؤالاتى پرسید.
از جمله اینکه گفت: آن دو کودک چه کسانى هستند که در یک ساعت به دنیا آمدند و در یک ساعت از دنیا رفتند و هر دو را در یک قبر نهادند ولى یکى از آنها پنجاه سال عمر کرد و دیگرى صد و پنجاه سال؟
امام (علیه السلام) پاسخی فرمودند که علم الاهی ایشان بر همگان آشکار شد.
فرمودند: آن دو، عزیر (پیامبری از بنی اسرائیل) و خواهرش «غزره» بودند. عزیر سى سال در کنار خواهرش زندگى کرد.
آنگاه خداوند او را یکصد سال از دنیا برد.
هنگامىکه عزیر بار دیگر زنده شد (همچنان سى ساله بود ولى خواهرش صد و سى ساله عمر داشت). عزیر بیست سال دیگر نیز در کنار خواهرش زیست و آنگاه هر دو از دنیا رفتند.
(قصص الانبیاء ترجمه حسن زاده، جلد اول، صفحه ۶۰۷)



