پس از شهادت عمار یاسر در جنگ صفین، آشفتگی و تردید در سپاه معاویه به واسطه حدیث مشهور پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) موج میزد که فرموده بودند:
«عمار یاسر به دست گروهی سرکش و ستمکار کشته خواهد شد»
(منابع اهل تسنن: صحیح مسلم جلد ۴ صفحه ۲۲۳۵، تاریخ طبری جلد ۳ صفحه ۹۸)
پسر عمرو عاص ماجرا را با پدرش در میان گذاشت. سپس عمرو عاص به معاویه گفت: میشنوی پسرم چه میگوید؟ روایت رسول خدا درباره عمار برای ما مشکل ساز شده است!!!
معاویه پاسخ تندی به عمرو عاص داد و گفت:
مگر هر چه را شنیدی باید تکرار کنی؟!!
اگر روایت از پیامبر هم باشد، ما قاتل عمار نیستیم. بلکه قاتل واقعی او کسی است که او را به میدان نبرد آورده است!!
پسر عمرو عاص گفت: اگر سخن تو درست باشد، پس قاتل حمزه در جنگ احد پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) است، نه آن برده سیاه لشکر ابوسفیان!!! (زیرا پیامبر حمزه را به میدان نبرد آورده بود)
با این سخن کنایهای هم به مادر معاویه زد که زمینه و لوازم قتل حضرت حمزه را فراهم کرده بود.
معاویه که پاسخی برای این سخن نداشت، با پرخاش به عمرو عاص رو کرد و گفت:
فرزند ابله و وسوسه گرت را از ما دور کن!!
(منبع اهل تسنن: الطبقات الکبری جلد ۳ صفحه ۱۹۱)