امام باقر (علیه السلام) به جابر فرمود: آیا کسی که خودش را به شیعه نسبت میدهد همین مقدار که اظهار دوستی با ما اهل بیت (علیهم السلام) را انجام دهد برایش کافی است؟
به خدا قسم شیعه ما نیست مگر کسی که از خدا بپرهیزد و فرمانبردار او باشد و شیعیان ما شناخته نمیشوند مگر با فروتنی و خضوع و بسیار یاد خدا و روزه گرفتن و نماز خواندن و دلجویی از همسایگان مستمند و فقیران و بدهکاران و یتیمان و راستگویی و خواندن قرآن و نگاه داشتن زبان در برابر مردم مگر به کلام نیکو و شیعیان در همه چیز امین قبایل خود بودند.
جابر میگوید: یا ابن رسول اللّٰه! ما کسی را به این صفات نمیشناسیم.
حضرت فرمودند: ای جابر! سخنان مردم در تو تأثیر نگذارد، آیا همین بس است که کسی بگوید من علی را دوست دارم و پیرو او هستم، ولی کاری نکند و اگر بگوید: من رسول خدا را دوست دارم و رسول خدا بهتر از علی است، سپس به شیوه و روش او عمل نکند و سنت او را پیروی نکند محبت پیامبر نفعی به حال او ندارد. پس از خدا بپرهیزید و برای آنچه نزد خدا هست عمل نمائید زیرا بین خدا و کسی خویشاوندی نیست بلکه محبوبترین بندگان نزد خداوند و ارجمندترین ایشان نزد او با تقواترین آنهاست، و عملکنندهترین آنها به طاعت اوست. بخدا قسم تقرب به خدا میسر نیست برای کسی مگر به اطاعت و بندگی و اجازه نامه آزادی از دوزخ به دست ما نیست و احدی را بر خدا حجتی نیست، هر کس مطیع خداست دوست ماست و هر کس نافرمانی خدا کند دشمن ماست و فردای قیامت به ولایت ما نمیرسد مگر به وسیله فضیلت و پرهیز از گناه.
شیعه در بیان شکافنده دانش ها
بازدید: 12
نوشته های مرتبط
