معرفت امام زمان (عج) باب دوم

شیخ صدوق در “کمال الدین” روایت کرده که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: حضرت مهدی علیه السلام شبیه ترین مردم است به من در خَلق و خُلق “و به روایتی فرمود” شمایل او شمایل من است.
بر اساس منابع معتبر ذکر شده و قابل رجوع در کتاب “نجم الثاقب” شبیه ترین مردم به حضرت عیسی علیه السلام است.
گندم گون، جوانی میانه قد، ابروان مبارکش به هم پیوسته، بر گونه راست آن جناب، خالی است که پنداری ستاره ای درخشان است، و موهای مبارک بر دو کتف مبارکش ریخته، ریش مبارکش انبوه و چشمان سیاه سرمه گون و دندانش درخشنده.
در پشت مبارکش علامتی مثل علامت پشت رسول خدا که آن را ختم نبوت گویند.
به تعدادی از علائم ظهور حضرت به نقل از کتاب یاد شده اجمالا اشاره می‌کنیم:

برخی از علامات آسمانی و زمینی هنگام ظهور
سرخی در آسمان که در بسیاری از اخبار وارد شده و به روایت نعمانی از امیر المؤمنین علیه السلام آن اشک چشم حاملان عرش است بر اهل زمین
از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود “منادی ندا می کند به اسم قائم علیه السلام و اسم پدرش”

سایه انداختن ابری سفید بر سر مبارک ایشان
سایه انداختن ابری سفید، پیوسته بر سر مبارک آن حضرت و ندا کردن منادی درآن ابر، به نحوی که می‌شنود آن را ثقلین و خافقین.

یاری رساندن ملائکه و جن به حضرت هنگام خروج
در روایت است”و مثل آن از جن با ایشان نصرت می‌دهد خداوند، آن جناب را و فتح می‌نماید بر دست او”

افتادن افلاک از سرعت سیر و کندی حرکت آنها
در روایتی است ازکتاب “غیبت” شیخ طوسی که (خداوند، امر می‌فرماید فلک را در زمان آن جناب، پس کند می‌شود گردش او، تا اینکه می‌شود روز، در ایام او مثل ده روز و ماه، مثل ده ماه و سال، چون ده سال شما)

عدم تصرف روزگار در بنیه آن حضرت
در احتجاج طبرسی روایت شده از امام حسن علیه السلام که فرمود در ضمن حالات آن جناب که”طولانی می‌کند خداوند عمر آن حضرت را، آنگاه ظاهر می‌کند او را به قدرت خود در صورت جوان، صاحب سن چهل ساله و این برای آنکه بدانند که خداوند بر همه چیز قادر است.”

پر شدن تمام روی زمین از عدل و داد
در “عیون” روایت است از امام رضا علیه السلام که فرمود “چون آن حضرت خروج کند، روشن شود زمین به نور پروردگار خود و گذاشته شود میزان عدل میان مردم، پس ظلم نمی‌کند احدی، احدی را”

باز شدن تمام دربهای علم (بیست و هفت)
قطب راوندی در  «خرایج» از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود: “علم، بیست و هفت حرف است. پس جمیع آنچه پیغمبران آوردند دو حرف بود و نشناختند مردم تا امروز غیر از این دو حرف را. پس هرگاه خروج کرد قائم ما بیرون آورد بیست و پنج حرف را.

برچسب ها: , , ,
نوشتهٔ بعدی
معرفت امام زمان (عج) باب سوم
نوشتهٔ پیشین
معرفت امام زمان (عج) باب اول

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست