غفلت شیخ عبدالوهاب از احادیث نهى ازقتل نمازگزاران حتى اگر مشرک باشند

در سالهای اخیر سعی شده است با شیوه ای جدید، با توجه به روش فکری وهابیت، آنان را درمان کنند. وهابیان اصرار دارند بسیاری از مسلمانان مشرک شده اند و به همین دلیل، کشتار آنان را جایز می دانند. با توجه به تجربیات قبلی در گفتگو با وهابیان، تاثیرگذارترین روش در جلوگیری از کشتار اهل سنّت و شیعیان توسط وهابیان، طرح احادیثی از پیامبر(ص) در نهی از کشتار نمازگزاران است هر چند این نمازگزاران مشرک یا منافق باشند. به دلیل وجود این احادیث یکی از پیشوایان وهابی معاصر، شیخ «مقبل وادعی» به عدم جواز قتل مشرکان شیعه و صوفیه فتوا داده است(ر.ک به کتاب او با نام «إلحاد الخمینی فی أرض الحرمین» و کتاب دیگرش با نام «الخروج من الفتنه»).
شاید روشی که به شکل قطعی وهابیان را از ریختن خون شیعیان و اهل سنت مشرک!! منع می کند، این باشد که برای وهابیان روشن کنیم، بر فرض که شیعیان و بسیاری از اهل سنّت مشرک شده باشند، ولی شیخ مقبل وادعی – با اینکه در بسیاری از کتاب هایش تصریح کرده که آنان مشرک هستند- با این حال چون نماز را رها نکرده اند، نمی توان آن ها را کشت. زیرا رسول خدا از کشتار نمازگزاران نهی کرده است هر چند مشرک و منافق باشند.
در کتاب های حدیثی اهل سنّت ثابت است که مردی به رسول خدا(ص) گفت: «ای محمد تقوای خدا را پیشه کن!
پیامبر(ص) به او گفت: آیا کسی تقوای حقیقی از من به رعایت تقوا وجود دارد؟
خالد بن ولید گفت: ای رسول خدا! اجازه بدهید گردن او را بزنم.
رسول خدا فرمود: ای خالد این کار را نکن! شاید او جزو نمازگزاران باشد(صحیح بخاری باب سفر الامام علی و خالد بن الولید إلی الیمن)».
عسقلانی در کتاب «الاصابه» در ضمن بیان زندگی نامه «سرحون» – که جزو منافقین بوده- بیان کرده: «اصحاب پیامبر قصد داشتند سرحون را بکشند. رسول خدا(ص) پرسید: آیا او اهل نماز است؟
گفتند: بله.
رسول خدا(ص) فرمود: از کشتن نمازگزاران نهی شده ام».
ذهبی در کتاب «میزان الإعتدال» – با سندی ضعیف- در زندگی نامه «عامر بن عبدالله بن سیّاف» از انس نقل کرده: «در نزد رسول خدا(ص) نام مردی برده شد. گفته شد: او پناه منافقان شده و درباره او سخنان زیادی رد و بدل شد… سپس از رسول خدا(ص) برای کشتن او اجازه گرفتند. رسول خدا(ص) از آنان پرسید: آیا او اهل نماز است؟
پاسخ دادند: بله ولی نمازش برای او فایده ای ندارد.
رسول خدا(ص) فرمودند: من از کشتن نمازگزاران نهی شده ام».
روایات فراوان و صحیحی وجود دارد که روشن می کند، رسول خدا(ص) از کشتن مشرکان یا منافقانی که نماز را ترک نکرده اند، نهی کرده است… مطرح کردن این روایات برای وهابیانی که دستشان به خون شیعیان آلوده شده، بسیار تکان دهنده است و وقتی فتوای مقبل وادعی را برایشان خوانده شود، آن هنگام است که بایدتوبه خود را از کشتن شیعه اعلام کنند که در این زمینه نمونه های فراوانی وجود دارد.

برگرفته از سایت شبکه جهانی ولایت- سخنرانی آیت الله دکتر سید حسینی قزوینی

برچسب ها: , , , , , , , , , , , ,
نوشته‌ی بعدی
مباحثه امام محمد تقى (ع) با علماى اهل تسنن
نوشته‌های پیشین
ایثار حضرت فاطمه(س)

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست