نظر حضرت علی (ع) درباره ابوبکر و عمر

سوالات شیعیان
بازدید: 963

روایتی در صحیح مسلم آمده است که بر اساس آن، عمر بن خطاب اعتراف می کند که امیرالمومنین علیه السلام ابا بکر و عمر را مصداق “دروغگو، گناهکار، پبمان شکن و خائن” می دانستند.
این روایت را مسلم بن حجاج در صحیح خود به نقل از عمر چنین بیان می کند:
فَلَمَّا تُوُفِّىَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله علیه وسلم- قَالَ أَبُو بَکْرٍ أَنَا وَلِىُّ رَسُولِ اللَّهِ -صلى الله علیه وسلم- فَجِئْتُمَا تَطْلُبُ مِیرَاثَکَ مِنَ ابْنِ أَخِیکَ وَیَطْلُبُ هَذَا مِیرَاثَ امْرَأَتِهِ مِنْ أَبِیهَا فَقَالَ أَبُو بَکْرٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله علیه وسلم- « مَا نُورَثُ مَا تَرَکْنَا صَدَقَهٌ ». فَرَأَیْتُمَاهُ کَاذِبًا آثِمًا غَادِرًا خَائِنًا وَاللَّهُ یَعْلَمُ إِنَّهُ لَصَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ ثُمَّ تُوُفِّىَ أَبُو بَکْرٍ وَأَنَا وَلِىُّ رَسُولِ اللَّهِ -صلى الله علیه وسلم- وَوَلِىُّ أَبِى بَکْرٍ فَرَأَیْتُمَانِى کَاذِبًا آثِمًا غَادِرًا خَائِنًا. (۱)
پس از وفات رسول خدا (صلى الله علیه وآله وسلم) ابوبکر گفت: من جانشین رسول خدا هستم،‌ شما دو نفر (عباس و علی ) آمدید و تو اى عباس میراث برادر زاده‌ات را درخواست کردى و تو اى علی میراث فاطمه دختر پیامبر را.
ابوبکر گفت: رسول خدا فرموده است: ما چیزى به ارث نمى‌گذاریم، آن‌چه مى‌ماند صدقه است و شما او را
دروغگو، گناه‌کار، حیله‌گر و خیانت‌کار معرفى کردید و حال آن که خدا مى‌داند که ابوبکر راستگو،‌ دین دار و پیرو حق بود.
پس از مرگ ابوبکر،‌ من جانشین پیامبر و ابوبکر شدم و باز شما دو نفر مرا خائن، دروغگو حیله گر و گناهکار خواندید.

در صحت روایت شکی نیست چون بر مبنای اهل سنت، تمام روایتهای کتاب صحیح مسلم صحیح هستند.
کسانی که می گویند حضرت علی (ع) با ابوبکر و عمر هیچ مشکلی نداشتند بلکه آنها را کمک هم کردند و با ایشان بیعت کردند چطور این عبارات “دروغگو، خائن، گناهکار و پیمان شکن” را توجیه می کنند!؟ آیا این عبارات بر اساس کتاب صحیح بخاری، نشانه یک انسان “منافق” نیست:
آیَهُ الْمُنَافِقِ ثَلاثٌ: إِذَا حَدَّثَ کَذَبَ ، وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ ، وَإِذَا ائْتُمِنَ خَانَ (۲)
نشانه منافق سه چیز است: اول اینکه در سخن های خود دروغ می گوید، دوم آنکه خلاف وعده عمل می کند، سوم اینکه در امانت خیانت می کند

پی نوشتها:
(۱) صحیح مسلم، ج ۳، ص ۱۳۷۸
(۲) صحیح بخاری، ج ۳، ص ۱۰۱

برچسب ها: , , , , ,
نوشتهٔ بعدی
خطا در واژه «شرک» و «مشرک» در وهابیت
نوشتهٔ پیشین
معرفی کتاب “شاخ شیطان”

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.