آیا استغاثه و طلب از غیر خدا شرک اکبر است؟

شبهه:
شیخ عبدالعزیز بن عبدالله بن باز می‌گوید:
اگر کسی به پیامبر یا غیر از او از اولیا استغاثه کند به اعتقاد اینکه او دعایش را می‌شنود و از احوالش باخبر است و حاجتش را برآورده می‌کند اینها انواعی از شرک اکبر است.(مجموع فتاوای بن باز، ج ٢، ص ۵۵٢)

پاسخ:
مثالهایی از استغاثه اصحاب پیامبر (ص) به غیر خدا:
ابن حجر عسقلانی می گوید: در زمان خلافت عمر مردم گرفتار قحطی و خشکسالی شدند، شخصی از اصحاب به قبر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله متوسّل شد و گفت: «یا رسول الله اِسْتَسْقِ لامَّتِکَ فَاِنَّهُمْ قَدْ هَلَکُوا» (فتح الباری، ج۲، ص۵۵۷)
ابن حِبّان (متوفای ۳۵۰ هـ .) در کتاب خود، الثقات می گوید: بارها به زیارت قبر علی بن موسی الرضا علیه السلام رفتم و در مدتی که در طوس بودم، هر وقت مشکلی بر من عارض می شد، به زیارت قبر آن حضرت می رفتم و از خداوند می خواستم که مشکلم را برطرف کند و الحمد لله مشکلم برطرف می شد و این را مکرّر امتحان کردم و نتیجه گرفتم. (کتاب الثقات، ج۸، ص۴۵۶)
همچنین نقل شده که بزرگان اهل سنت مانند محمد بن ادریس شافعی به قبر ابو حنیفه، و احمدبن حنبل به قبر شافعی متوسل می شدند. (مناقب ابی حنیفه، ج۲، ص۱۹۹)
در جایی دیگر هم چنین نقل شده که مسلمانان، به قبر ابو ایوب انصاری متوسل می شدند و برای طلب باران به قبر او پناه می بردند.( مستدرک حاکم، ج۳، ص۵۱۸)

مثالهای قرآنی استغاثه به غیر خدا:
اصل اعتقاد به سلطه غیبی برای غیر خداوند به اذن او، از آیات قرآن استفاده می‌شود:
الف) خداوند متعال از قول حضرت یوسف (ع) می‌فرماید:
اذْهَبُوا بِقَمِیصِی هذا فَأَلْقُوهُ عَلی وَجْهِ أَبِی یَأْتِ بَصِیراً؛
«این پیراهن مرا ببرید، و بر صورت پدرم بیندازید، بینا می‌شود» (یوسف: ٩٣)
و در دنباله آیه فوق می‌فرماید:
فَلَمَّا أَنْ جاءَ الْبَشِیرُ أَلْقاهُ عَلی وَجْهِهِ فَارْتَدَّ بَصِیراً (یوسف:٩۶)
امّا هنگامی که بشارت‌دهنده فرا رسید، آن (پیراهن) را بر صورت او افکند؛ ناگهان بینا شد.

ب) و درباره حضرت موسی (ع) می‌فرماید:
فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصاکَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَهَ عَیْناً (بقره:۶٠)
به او دستور دادیم عصای خود را بر آن سنگ مخصوص بزن! ناگاه دوازده چشمه آب از آن جوشید.

ج) و درباره یکی از یاران حضرت سلیمان (ع) می‌فرماید:
قالَ الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْکِتابِ أَنَا آتِیکَ بِهِ قَبْلَ أَنْ یَرْتَدَّ إِلَیْکَ طَرْفُکَ فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قالَ هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّی (نمل: ۴٠)
کسی که دانشی از کتاب (آسمانی) داشت گفت: پیش از آنکه چشم بر هم زنی، آن را نزد تو خواهم آورد! و هنگامی که (سلیمان) آن (تخت) را نزد خود ثابت و پابرجا دید گفت: این از فضل پروردگار من است.

شرک اکبر عبارت است از عبادت غیر خدا و اعتقاد به الوهیت یا ربوبیت کسی که نسبت به او خضوع می‌کند، در حالی که استغاثه به غیر خدا و صدا زدن او، اگر همراه با اعتقاد به استقلال غیر خدا در تصرفات نباشد بلکه کارهایش تحت نظر خدا و به اذن او باشد، نه تنها اشکالی ندارد بلکه در راستای توحید است.

وهابیت و شرک – علی اصغر رضوانی

برچسب ها: , , ,
نوشته‌ی بعدی
چرا حضرت علی (ع) از حضرت زهرا (س) دفاع نکرد؟
نوشته‌های پیشین
مرزبانی از مهدی (ع) از نگاه اهل سنت

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست